[4η Σπείρα]

Το σώμα μου· χωροταξία τραυμάτων.
Κάθε σφαγή αφήνει και μια πίκρα στις λέξεις·
η έκπτωση των εννοιών.
Τόσες επάλληλες αίθουσες θεάματος· πάκτωση
οδύνης και οθόνες να εκμεταλλεύονται
το σύνδρομο μιας ασφυξίας.
Ο τόπος μου, καταμεσής, σαν ματωμένο μάτι,
αυτή η κυανή μοναξιά από την μακρινή αδιαφορία
του σύμπαντος· κι αν θλίβεται ο θεός, τον τσακίζει
το συρματόπλεγμα των συνόρων.
Είμαι μία χαμένη υπόθεση παρόντος
του μέλλοντος η συστροφή καθώς
δαγκώνει την ουρά της.
Και η θάλασσα μου, αυτές οι λίγες σταγόνες
του χάους, περιζώθηκε· θα γίνει κοιμητήριο·
ένα χωνευτήρι ισότητας· λάσπη.

Εκδόσεις Κουκκίδα, 2024