Πεζό

Οι δώδεκα φρίκες των Χριστουγέννων και μια παράλειψη

Η παράλειψη ή Το εορταστικό τραπέζι

Καλά βρε Τζον, να μην αναφερθείς καθόλου στο εορταστικό τραπέζι χρονιάρες μέρες; Σε εσάς στο Αμέρικα δεν είναι υψίστης σημασίας; Γιατί εδώ στας Ευρώπας είναι έθιμο χριστουγεννιάτικο να τρέχεις στα supermarket και να τρέχεις στις αγορές και να γεμίζεις καλάθια και να κουβαλάς σακούλες, και να φορτώνεις το πορτμπαγκάζ και να ξεφορτώνεις το πορτμπαγκαζ, και να αποθηκεύεις τρόφιμα σε ράφια και ντουλάπια και να μπουκώνεις ψυγεία και καταψύκτες, και να μαγειρεύεις αποβραδίς, και να βγάζεις κατσαρόλες και κατσαρολάκια, ταψιά και λαμαρίνες, και να ανακατεύεις και να δοκιμάζεις, και να βλέπεις με την άκρη του ματιού σου το νεροχύτη να ξεχειλίζει, και να τρέχεις να στρώσεις το εορταστικό τραπέζι, και να αναθεματίζεις που ξέχασες μέσα στο πανικό να πάρεις χαρτοπετσέτες με καμπανάκια και γκι (δεν πειράζει όμως κανείς δεν θα το προσέξει) και να στρώνεις το εορταστικό τραπέζι, και να απλώνεις τα μαγειρεμένα εκθέματα σου, και να ξεστρώνεις το εορταστικό τραπέζι, και να πέφτεις κατάκοπος στον καναπέ με φρικτό φούσκωμα και φρικτές καούρες και δυσπεψία και δυσεντερία και να θυμάσαι που σου το είχε πει ο γιατρός να μην το παρακάνεις φέτος στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι, και με τελευταία σου τη σκέψη, πως κάποιος θα πρέπει να κατεβάσει τα πολλά σκουπίδια, να γέρνεις στη λεκάνη για αναπάντεχες εξαγωγές.

 

City branding και τοπικά καλλιτεχνικά φεστιβάλ

Στην παρούσα μελέτη επιχειρείται να παρουσιαστεί η συμβολή των τοπικών καλλιτεχνικών φεστιβάλ στην αειφόρο ανάπτυξη του τόπου. Ένας θεσμός, που όλο και περισσότερο εδραιώνεται στα διεθνή αλλά και στα εγχώρια πολιτιστικά δρώμενα, με σκοπό την προσέλκυση επισκεπτών εναλλακτικού τουρισμού. Όλο και πιο συχνά γίνεται λόγος για την πολιτιστική διαχείριση του τόπου. Οι τοπικοί φορείς που είναι αρμόδιοι για τον πολιτισμό, αλλά και πολλές ιδιωτικές πρωτοβουλίες, επιχειρούν, αναδεικνύοντας τον υλικό και άυλο πολιτιστικό τους πλούτο, να προσελκύσουν πολιτιστικούς επισκέπτες στον τόπο τους, επιδιώκοντας την οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική του ανάπτυξη. Πώς όμως μπορεί να διαμορφωθεί η πολιτιστική ταυτότητα του τόπου; Με ποιο τρόπο μπορεί ο τόπος να αποκτήσει μια μοναδική και αναγνωρίσιμη επωνυμία, που να λειτουργεί ελκυστικά και αποτελεσματικά στο μυαλό των δυνητικών επισκεπτών; Σε αυτά κυρίως τα ερωτήματα, γίνεται προσπάθεια να δοθεί μια εμπεριστατωμένη απάντηση, μελετώντας τη διεθνή και ελληνική βιβλιογραφία και αρθρογραφία, και ανασκοπώντας έννοιες όπως πολιτιστική ανάπτυξη και πολιτιστική πολιτική, τοπικά καλλιτεχνικά φεστιβάλ ως μορφές εναλλακτικού τουρισμού και βεβαίως έννοιες όπως η πολιτιστική ταυτότητα και η επωνυμία της πόλης (city branding). Ως μελέτη πεδίου επιλέχθηκε η περίπτωση του ετήσιου καλλιτεχνικού φεστιβάλ, γνωστό ως «biomechanical Festival», που διοργανώνεται από το Θέατρο Χαλκίδας. Ο ιδιαίτερος χώρος διεξαγωγής του εν λόγω φεστιβάλ, στο ανενεργό λατομείο στο Μικρό Βαθύ Αυλίδος, πλησίον του αρχαιολογικού χώρου του Ιερού Ναού της Αυλίδειας Αρτέμιδος, αποτελεί ένα μοναδικό και ανταγωνιστικό πλεονέκτημα έναντι άλλων αντίστοιχων καλλιτεχνικών φεστιβάλ. Αυτό ακριβώς το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα είναι το ζητούμενο της παρούσας έρευνας, αναλύοντας ποσοτικά και ποιοτικά δεδομένα, που συλλέχθηκαν με την βοήθεια ενός ερωτηματολογίου, και της SWOT- ανάλυσης του biomechanical Festival.