[Οι προοπτικές του μέλλοντος]

Κάποτε οι γέροντες ήξεραν
Τα μυστικά του ήλιου να διαβάζουν.
Διάβαζαν τα θραύσματα ζωής
Κι ας είχαν την αίσθηση του απρόσμενου
Για παρηγοριά.

Δίπλα απ’ τα πουλιά, από τ’ απόβροχα
Και τα νερά που λάμπουν
Περνούσαν οι στρατονόμοι την αυγή
Για να εξακριβώνουν ονόματα
Την πραγματική ηλικία των αγανακτισμένων.
Ιστορίες που κατέληγαν έπειτα σε ταινία
Σε άγαλμα ή σ΄έναν πίνακα
Από τους καλλιτέχνες του δρόμου
Στέλνοντας επιθυμίες – γράμματα
Προς τους παθιασμένους του είδους.

Συχνά εγειρόταν το ερώτημα:
Γιατί οι άνθρωποι αρέσκονται
Να λένε ιστορίες διαρκώς;
Γιατί τα παιδιά θέλουν να τρέχουνε
Να πέφτουν, να σηκώνονται
Στις αλάνες των παιχνιδιών ακούραστα;

Γιατί τότε –
Γιατί τότε αμβλύνονται στα δάχτυλα
Μας έλεγαν
Οι κούφιες προοπτικές του μέλλοντος.

εκδόσεις Δωδώνη, 2022