[Ρόδο μου κόκκινο]

Για το θάνατο τραγούδια
μοιρολόγια έμαθα
και για τη ζωή πώς λέει
τα μεγάλα ψέματα
Βγήκα από νωρίς στους δρόμους
μάτωσα τα γόνατα
και καταμεσής τού κόσμου
την αλήθεια φώναξα

Βιαστική ζωή μου φτιάξε κόσμο ανθρώπινο
στ’ ανθογυάλι μου να γίνει ρόδο μου κόκκινο

Δεν με λύγισαν τα χρόνια
όταν όλα χάθηκαν
κι έμοιαζαν οι προσδοκίες
ρόδα που μαράθηκαν.
Κι αν ο ποιητής το ρόδο
λέει πως ειν’ αμάραντο
μένει μόνο με αγώνες
κόκκινο κι αθάνατο

ποίηση: Βέρα Βασιλείου-Πέτσα
μουσική: Εύα Φάμπα
ενορχήστρωση: Νεοκλής Νεοφυτίδης
ερμηνεία: Θανάσης Χουλιαράς