[Μεσοπόλεμος]

Οι ώρες ανάμεσα σε δυο πολέμους
περνούν καπνίζοντας
φουγάρα ανθρώπων σε ζεστές μηχνανές
Για κάθε πόρτα που ανοίγει το χάραμα
ένα σπίτι σωριάζεται ολομόναχο

Τις ώρες ανάμεσα σε δυο πολέμους
αρκεί και μόνο που υπάρχουμε
σε μια πόλη με άθικτα κτίρια
για να ‘χουν οι όλμοι κάπου να πέσουν
αφού δεν γίνεται τόσοι δρόμοι άδειοι
Άλλωστε ποιον έβλαψαν και πότε
οι γκρεμισμένοι τοίχοι

Τις ώρες ανάμεσα σε δυο πολέμους
τα πράγματα βαραίνουν στα χέρια
καθώς νυχτώνει κι ετοιμαζόμαστε
για έναν ακόμα ύπνο

Τα καταφύγια μένουν κενά

εκδόσεις Μελάνι, 2021