Λαμπριάνα Οικονόμου | Καγκελάρης
[κουρνιάζει αυγή στη φυλλωσιά, βρύα σφουγγίζουν πλάκες – παίρνει το πράσινο η αυλή, παύει δροσιά τους ίσκιους:]
Πόλη σωθικό
πουλί και μαύρο ασήμι,
λυμαίνεται πορφύρα ο ουρανός
– να κόβει το μυαλό: δώδεκα
στέγες Krupp με τις χρυσές σαΐτες
[ύπνος από ταραχή, ψυχή στο μαξιλάρι•
μετρούσα, λέει, συγχωριανούς με τα ονόματά τους: τους ζωντανούς
περίπου εκατό• ύστερα,
με φθόνο αυτούς
που πιάσανε καταφυγή στο χώμα:]
Krupp εργοστάσιο, Krupp
με τις χρυσές σαΐτες, σαπίζουν
στη σειρά φιλεργα χέρια
και ακούγονται ρίζες
εφιαλτικά: Grieche, Türke, Fremder.
* Καγκελάρης ή το καγκελάρι (Παπαδάτες Πρέβεζας): χορός πάνω σε τραγούδι, χωρίς ενόργανη συνοδεία, που το εκτελούν άντρες και γυναίκες χορευτές. Ο χορός παραπέμπει σε αρχαϊκές μορφές τόσο με το ρυθμικό του σχήμα όσο και με την αντιφωνία: το τραγούδισμα από τους εξάρχοντες γεροντότερους άνδρες των πρώτων στίχων και της ακόλουθης επανάληψης τους από τους υπόλοιπους χορευτές. [ … ] (από τις σημειώσεις)
Εκδόσεις κοβάλτιο, 2020