[*]

Μη με ψάχνεις στον ουρανό, δε θα με βεις.
Εγώ δεν είμαι αστέρι, είμαι αστερίσκος.
Μια ασήμαντη παραπομπή μες στη ροή του κειμένου
αδιάφορη, χαμένη.
Δε θα με βρει ποτέ κανείς κι αν καταλάθος κάποιος με κοιτάξει
θα ‘χει πολλές δουλειές ν’ ασχοληθεί
και βιαστικά θα με προσπεράσει.
Όπως όλους. Όπως όλοι.
Στις λακκούβες του δρόμου ποιος κοιτά;
Μονάχα ο οδηγός που επιδέξια τις αποφεύγει.
Έκρυψα εκεί μαργαριτάρια.
Δε θα τα βρει ποτέ κανείς.
Αιώνιο και αδιαπέραστο όστρακο το «ΕΓΩ».
Σου είπα δεν είμαι αστέρι.
Δε με ξενυχτούν οι ερωτευμένοι,
δε με κοιτάζουν λατρευτικά οι ονειροπόλοι.
Καμία ευχή δε θα γεννηθεί με τον θάνατό μου.
Καλύτερα.
Πώς να νιώθουν άραγε τ’ αστέρια
που στον τάφο τους τα συνοδεύουν ευχές;

εκδόσεις Βακχικόν, 2022