Μάγια Ρούτσεβιτς | Σκυτάλη (Κροατία)

Απ’ τον πυρήνα τα πανιά ανοίγεις για την ανοιχτή τη θάλασσα
Για το κληρονομικό ψεγάδι κι ένα ευαίσθητο σημείο
Κι έπειτα βυθίζεται καθώς δεν ήξερες πως να κρατήσεις την πορεία.
Η στενότητα του κόλπου και τα επίπεδα του άλατος
Ουρλιάζαν ένα υψηλόφωνο φωνήεν
Και μια ευρεία, μισοτελειωμένη πρόταση
Του κουπιού ένα τράβηγμα της σελήνης το χασμουρητό,
Τα βράγχια βυθίζαν της σελήνης το χασμουρητό,
Και χρειαζόσουν ένα ανοιχτό, καλοσυνάτο σετ από σαγόνια
Προσπέκτους και ασπίδες προσαράξανε ένα προς ένα
Μες στο κατάστημα τουριστικών ειδών των ανήλιαγων καραβιών
Γνώριζες: μόνο η άφεση κι η υποχώρηση
Ειν’ η εγγύηση για μια αξιοπρεπή ξεκούραση-
Η επιβίωση είναι σαν μια σκυτάλη
Κάποιος άγνωστος δρομέας που δεν τον υπολόγιζες
Στην παραδίδει και τη διαδρομή σου αλλάζει
Το σώμα τον εαυτό του θυσιάζει, αλλά και γίνεται πιο ισχυρό
Δένει με αυτό το Κιργκγκαρντιανό αξίωμα:
“Η μνήμη έχει πλεονέκτημα, καθώς αρχίζει με μιαν απώλεια-
Οπότε είναι βέβαιο πως τίποτε δεν έχει για να χάσει”,
Έπειτα χάνει τη συνολική κατάσταση της και γίνεται
Ο παλιός καιρός τη στιγμή που απ’ την ορεινή περιοχή
Μπροστά σου, ξαφνικά, ανοίγει η θάλασσα,
Και γίνεσαι ένα είδος ενδημικό,
Ένα προσφάτως ανακαλυφθέν πουλί με δακτυλίους,
Μια αυτόχθονη ποικιλία του ανέμου Εόλ,
Ένα πράσινο μάτι του κρασιού και η υπομονή του πιο σοφού,
Σ’ ένα δισκοπότερο της μιας κι αυτής ζωής.

(μετάφραση: Νικόλας Κουτσοδόντης, εκδόσεις Θράκα, 2022)

“Το καταφύγιο του Οδυσσέα” συνιστά ένα διεθνές πρόγραμμα λογοτεχνικών διαμονών για ποιητές, συγγραφείς και μεταφραστές, την διαχείριση του οποίου έχουν αναλάβει η Θράκα (Ελλάδα), το Sandorf (Κροατία), το Krokodil (Σερβία), Η Ένωση Σλοβένων Λογοτεχνών (Σλοβενία) και το Literature Across Frontiers (Ουαλία).