[…]Σκιαγραφείς μια ιστορική περίοδο τους Ελλάδας, τη μεταπολίτευση, όπου η πολιτικοποίηση των νέων ήταν σχεδόν δεδομένη. Οι πρωταγωνιστές σου συμμετέχουν ενεργά σε διαδηλώσεις και πορείες, έχουν διαμορφωμένες πολιτικές πεποιθήσεις ή τις αναζητούν εντός οργανωμένων πολιτικών χώρων. Θεωρείς αναγκαιότητα τον πολιτικό ακτιβισμό και πως αντιμετωπίζεται η «απολιτίκ» στάση ζωής, που ως επί το πλείστον χαρακτηρίζει τους σημερινούς νέους;

Η πολιτική διαμορφώνει το επίπεδο ζωής ενός πολίτη, την κοινωνική, πολιτιστική και οικονομική του υπόσταση. Το να μην συμμετέχεις στα κοινά είναι σαν να απαρνείσαι την ίδια σου τη ζωή. Θα σας θυμίσω ένα μικρό απόσπασμα από τον περίφημο «Επιτάφιο» του Περικλή. «…γιατί μόνο εμείς θεωρούμε αυτόν που δεν μετέχει καθόλου στα πολιτικά, όχι φιλειρηνικό αλλά άχρηστο· και εμείς οι ίδιοι ή διατυπώνουμε κρίση και παίρνουμε αποφάσεις πάνω σε προτάσεις άλλων ή σκεφτόμαστε σωστά και υποβάλλουμε προτάσεις στην κρίση άλλων πάνω στα δημόσια πράγματα, επειδή δεν θεωρούμε τα λόγια βλάβη για τα έργα, αλλά πιο πολύ θεωρούμε βλάβη να μη διαφωτιστούμε με τον λόγο από πριν, προτού επιχειρήσουμε αυτά που πρέπει». […]

Κώστας Γραμματικόπουλος για το μυθιστόρημα «Τρεις ευχές» fractal (4.3.2020)