[τι άλλο;]

δυο ανθισμένες φλαμουριές
ν’ αγγίζουν το μπαλκόνι σου
σκόρπιες αχτίδες του ήλιου
στα κάγκελα να παιχνιδίζουν
ίσως να σε θαμπώνουν
καθώς αργά και ηδονικά
πίνεις τον πρωινό καφέ
ενώ ακούγονται από κάτω
φωνές παιδιών για το σχολείο

και ξαφνικά ένα χέρι αγαπημένο
να σου χαϊδεύει τα μαλλιά

τι άλλο είπαμε πως είναι η ευτυχία;

Εκδόσεις Μανδραγόρας, 2024