[345. Άδειος Σεπτέμβρης]

Θα ‘ρθει εκείνη η μέρα
που θα καθίσουμε αντικριστά
και δε θα υπάρχουν άλλες λέξεις,
δε θα σκοντάφτουν πια
στα ξεραμένα στάχυα του Ιούλη
και στα οπλισμένα φεγγάρια
του Αυγούστου.
Θα ‘ναι ακέραιες,
ζυγιασμένες,
ξεδιπλωμένες
για έναν Σεπτέμβρη άδειο.

Εκδόσεις Κύμα, 2025