[Σκα ντάλια]

Πριν να κουρδίσουμε τα βιολιά κατοικήσαμε
λέει
στους πρόποδες της αγωνίας οι συγκινήσεις
σύχναζαν στη βιοπάλη
του δέρματος

κάποιες ρυτίδες τράβηξαν τις κουρτίνες
και απλώθηκε λέει
ένας γκρεμός

τα βράδια χαλαρώναμε κουμπώνοντας δάκρυα σε οιωνούς
ταντρικούς

κι όλο κλαίει κλαίει

τα πρωινά κάτω από τα παράθυρα έκαναν παρελάσεις
ομορφιάς
κάτι διαταραγμένα έντομα με μόνιμη
στύση
λέει

ο ουρανός ήταν βουλιμικός

όπως με απέφευγες στα μάτια η πλάτη
μου έσπαγε σε σειρήνες
μια μια ανεπαίσθητα

λέει
στα όνειρα έλειπε
έτσι όπως είχα ανοίξει χώμα το στόμα
αυτές οι απόμακρες στάλες
ντάλιες πιο σάρκα έμοιαζαν
λέει
και από την αποχή των αλμάτων

yin egg mooncup σοκολατί

γιατί δεν παγώνουμε λίγο τη θάλασσα – όχι σκανταλιές
λέει. 

Εκδόσεις Θράκα, 2025