[Περί βίας]

Η γειτονιά ζέχνει τέλος καλοκαιριού.
Αναδύει ρευστό σκοτάδι.
Παγκάκι στη στάση και ανάβαση.
Σφυρίζουν.
Δεν αλλάζει βλέμμα.
«Αλάνι!» σχολιάζουν με υπόκωφο θαυμασμό.
Φτάνοντας στην κορυφή, αντί για σημαία
αφήνει το σώμα της στις αχρείες πια επάλξεις.
Σκέφτεται τη βία και τη ματαιότητα των λεγόμενων.
Τόσος θόρυβος χωρίς διακοπές.
Τόσες διακοπές χωρίς συνεχή πορεία.
Τόση καταδυνάστευση της σιωπής.
Παίγνια εκρηκτικής ύλης.

Υστερόγραφο
η μάταιη σπουδή:

Βία σημαίνει
δε φτάνει η ατμόσφαιρα.
Βία σημαίνει
εφιάλτες χωρίς να κοιμάμαι.
Βία σημαίνει
κάθε νύχτα μοναχικός θάνατος.

Εκδόσεις Ακυβέρνητες Πολιτείες, 2024