Μπεατρίζ Χάουσνερ | Λατρευτέ επαναστατημένε έρωτα μου
[Η σημασία του ρομαντισμού]
V
μερικές φορές η σιωπή σου προστίθεται στον
ήχο της φωνής μου κι επιτρέπω στην ανάμνηση
να μπει από μια πόρτα που τη φυλά ένας
άγγελος – εκείνος ίσως να ήθελε έναν ύπνο γλυκό
που θα σήμαινε έναν νέο τρόπο tου ονειρεύεσθαι
απλώνοντας τα φτερά του τεντώνοντάς τα μέχρι
να συμπεριλάβει τον χώρο και τα αντικείμενα
μέσα σ’ αυτόν
ο σπασμός μπορεί να είναι τεχνικός
και να πρέπει να αναζητήσουμε παρηγοριά για τις
ανάποδες διαθέσεις μας κυλώντας κάτω
από τα γράμματα που ρέουν μέσα και
έξω από τις λέξεις όπως κάνει η ζωντανή φωτιά
όταν ο ήχος γυρνά προς τα μέσα του λαιμού
ξύπνα τώρα κλείνω τα μάτια μου και θυμάμαι
τις λέξεις του Δάντη – μου φάνηκε πως είδα στο δωμάτιο μου
ένα σύννεφο στο χρώμα της φωτιάς στο δωμάτιο μου και μέσα του
ξεχώρισα τη μορφή ενός άρχοντα με όψη τρομερή για όποιον τον αντίκριζε
και όμως ο ίδιος έδειχνε τόση χαρά που θαυμαστό πράγμα ήταν
θα αφήσουμε τη φωτιά να βγάλει δόντια να φάει
τα υφάσματα που δίνουν σχήμα
σε κάποια όργανα χωρίς δέρμα
που αγγίζουν δέρμα περιορίζουν
αγκαλιάζουν ξεκινούν θεραπεύουν
Εκδόσεις Βακχικόν, 2024