[ποιητικοί στοχασμοί]

Σπάνια πουλιά στης γλώσσας τις ακροκορφές.
Ρέματα νεραϊδόσπιτα και γλαροπούλια ρίγη.
Ηχώ και ιχώρ μασώντας αγριοκάτσικα,
φτερά Ερμή και γυπαετού φορώντας.

***

Φεύγεις· να που κρατώ ένα γεια
στα δάχτυλά σου απλωμένο ν’ ανεμίζει
μιας επανάληψης το πεταχτό φιλί.

***

Άδειασε την ψυχή
απ’ τα σκουπίδια που αφήνουνε τ’ ανθρώπινα
γιατί ετούτη η χωματερή
θα τη σαπίσει.

***

Homo sacer

Άμορφος χυλός η μέρα σκάβει αθόρυβα
τα κύτταρα των αδαών.
Ακάθεκτοι σκοτώνουν κάθε μέλισσα
που τη ζωή διασώζει όμορφα πετώντας.

***

Κράτα τον νου σου.
Μη σε πάρει ο συρφετός.
Να μη φορέσεις ζωντανός τον Άδη.

***

Πώς γιγαντώνεται η λέξη παρελθόν!
Δεν θα χωράει σε λίγο πια να βγει απ’ την πόρτα.
Όλο το σπίτι θα το πιάσει ο όγκος της
κι εγώ απ’ τον φεγγίτη θα κοιτώ τη δύση.

Εκδόσεις Κέντρο Ευρωπαϊκών Εκδόσεων Χάρη Πάτση, 2024