Μαρία Γεωργαλά-Καρτούδη | Παρανυχίδα
[Συγγνώμη]
Τα δυο παιδιά ξεκίνησαν να παίξουνε
στον δρόμο.
Κανένας μας δεν πρόσεξε τις φλόγες
στα μαλλιά τους,
ούτε τα φύκια που έκρυψαν το φως
από τα μάτια.
Τα δυο δυο παιδιά θα έπαιζαν κουτσό
μες στα χωράφια.
Κανένας μας δεν πρόσεξε τα πόδια
τα κομμένα,
την καραμέλα που έμεινε αμάσητη
στο στόμα.
Τα δυο παιδιά κουράστηκαν κι άφησαν
το παιχνίδι.
Κανένας μας δεν πρόσεξε μετέωρες
τις λέξεις,
ούτε πως βράγχια φύτρωσαν αδύναμα
στα στήθη.
Τα δυο παιδιά δεν πρόλαβαν
να παίξουν μες στον δρόμο.
Ούτε τα χνάρια φαίνονταν, ούτε η σκανδαλιά τους.
Μόνο η σκιά τους έκανε τραμπάλα
σε μια βάρκα.
Εκδόσεις Μετρονόμος, 2025