[δεν ήμουν καλεσμένη]
                                 στη Λένα

Ένα βράδυ θα φάμε κάτω από το φεγγάρι πάλι
φασόλια βραστά
χόρτα πικρά
ελιές και άζυμο ψωμί.
Τραπέζι μεγάλο θα κρατήσουμε
για δώδεκα και
θα μεθύσουμε με κόκκινο κρασί
κρεμώντας θαύματα στην πόρτα·
όλα απαράλλαχτα θα γίνουν, όπως τότε,
θα βγάλουμε και μια φωτογραφία που ίσως
μια ζωγράφο εμπνεύσει.
Ετούτη όμως τη φορά
μια θέση θα ‘θελα για μένα να κρατήσεις
δίπλα σου ή λίγο παραπέρα
-όχι μόνο στον Πέτρο, τον Θωμά, τον Ιωάννη
όχι μόνο στους άντρες.

Εκδόσεις Μανδραγόρας, 2025