[Γκροτέσκα θαλπωρή]

Υπάρχει περίπτωση, αν δεχτείς κάποιον σ’ ένα σπίτι χωρίς χωλ, μ’ όλες αυτές τις κουρτίνες, την ησυχία και τα παχιά χαλιά, το κόκκινο και το μαύρο, το μαύρο και το ίνοξ, τα αρωματικά στικ, τις γλυκές και αλμυρές γεύσεις, τον φωτισμό σαν από λάμπες πετρελαίου, με όλ’ αυτά τα fleece στρωμένα, αν τον δεξιωθείς, ν’ αγριέψει, να πάθει αμόκ σαν γάτα που εγκλωβίστηκε και να σου επιτεθεί, κρατώντας ένα σπασμένο τζάμι εγκαταλειμμένου εργοστασίου, να σου επιτεθεί και να σε κόψει. Αν υπήρχε χωλ, τότε ναι, ίσως και να τη γλίτωνες. Πάντα το χωλ απορροφά τους κραδασμούς, ένα μέρος του θράσους, της αμηχανίας και της απαιδεψιάς αφαιρεί και ανακόπτει την ορμή του άλλου.

Εκδόσεις Κείμενα, 2024