αντωνυμίες -Κλεονίκη Δρούγκα

Πατέρα,
όπως το χέρι σέρνεις στο συρτάρι
χαρτιά να βρεις κάτω από σκόνη
για χρόνια αγνοημένη ενώ
παλιές φωτογραφίες συνδετήρες μολύβια κουτάκια
στο πάτωμα πέφτουν κι ύστερα
το συρτάρι αναποδογυρίζεις
με μάτια τετράγωνα,
έτσι κι εγώ ψηλαφώ με το χέρι σε μια γραμματική που
για χρόνια μάθαινα
παραπατώντας πάνω σε κανόνες
στα πρόθυρα λιγοθυμιάς
παλεύοντας την αντωνυμία μου να βρω μιας που
στον εαυτό μου πρόσβαση απέκτησα
είδα σημεία ζωής και
διαπίστωσα
σάπιες αισθήσεις λιώνοντας
πως οι κανόνες έχουν πάντα εξαιρέσεις.
Η Λευτέρης

αρσενικό και παλιά δαντέλα – Χάρης Μελιτάς

Παρά την άγονη γραφή
μη θεωρείς
πως δεν βασάνισα τουλάχιστον τη γλώσσα.
Τετελεσμένοι μέλλοντες
παθητικές φωνές
συνηρημένα ρήματα
ατάκτως ερριμένα επιρρήματα
ανούσια ουσιαστικά
καμένες από χέρι μετοχές
αντωνυμίες κτητικές
πρωθύστερες προθέσεις.
Μα πιο πολύ κοιτάχτηκα
στων άρθρων τον καθρέφτη.
Ο Άνθρωπος.
Ο Πόλεμος.
Ο Θρόνος.
Ο Φαλλός.

Πού είσαι μάνα;

απαίτησε– Αλεξάνδρα Μπακονίκα

Όταν πλάγιασα μαζί του θυμάμαι τη φράση του:
«Σήκω να μου δείξεις τα κάλλη σου».
Μου φάνηκε σαν προσταγή και δεν μου καλοάρεσε.
Ήρθε και το χειρότερο:
Καθώς ντυνόμασταν απαίτησε
να του φέρω τα παπούτσια.
Λες και ήμουν υπνωτισμένη
του έκανα το χατίρι.
Σέρνοντας τα προσεκτικά με το πόδι μου
-απ’ τη γωνία που ήταν πεταμένα-
του τα ‘φερα.
Θύμωσε που δεν έσκυψα
και δεν τα πήγα με το χέρι.
Το θεώρησε παράλειψη εκ μέρους μου:
έπρεπε να σκύψω,
χωρίς σκύψιμο δεν μετριέται η υποταγή.

βιογραφικός μονόλογος – Θανάσης Μπιλιλής

Μεγάλωσα χωρίς ήλιο
Το εγώ μου, μια πεταμένη τσιχλόφουσκα
σε χριστουγεννιάτικο πεζοδρόμιο

Στην πρώτη ηλιαχτίδα που έβρεξε
μπήκα στο ποτάμι
Ένα κλαράκι έσπασε στο μάτι μου

Όλο το νερό
Εναντίον μου.
Η ορμή με νικούσε
Χτυπούσα στα βράχια
σπάζαν τα πλευρά μου
μάτωνε το στόμα μου
σκίζονταν τα ρούχα μου
πονούσαν τα χέρια μου
Την ώρα που ψέλλιζα
«βοήθεια»

κατάπινα νερό.

Τα χέρια μου …

Με δολοφόνησαν από
πρόθεση
«ΥΠΟ»
Υπο-μονή
Υπο-χώρηση
Υπό-ταγή.

Ήμουν η «δυνατή»
αλλά
έχανα.

Νεκρή
Πριν πεθάνω
Έτρεμα
Πάγωνα

Όταν πλέον έφτασα στην όχθη
ήμουν δολοφονημένη

Απέναντι μου είχα
ένα αστυνομικό τμήμα
και μια
εκκλησία.

Και τους τάφους των
γονιών μου.
ΥΠΟ …

εκδόσεις Μανδραγόρας, 2026