Δέσποινα Marquardt Αναστασιάδου | Εντός παλίρροιας
[Φως]
Άνοιξε επιτέλους το παράθυρο να μπει φως
να λουστούν τα άδεια δωμάτια και οι άδειες ψυχές,
να ξορκιστεί ο πόνος, τα δάκρυα, η μοναξιά.
Άνοιξε να ακούσεις τη σιωπή των πουλιών,
να ακούσεις τη βροχή στους τσίγκους,
να νιώσεις το χάδι και την ορμή του ανέμου.
Άφησε τον να μπει μέσα να πάρει αυτήν τη θανατίλα και τη μούχλα.
Σταμάτα επιτέλους να θρέφεις μη παρουσίες,
σταμάτα να θάβεις τα όνειρά σου,
σταμάτα να πνίγεις τα θέλω σου.
Διώξε πια αυτήν τη βολική μιζέρια,
τους τοξικούς ανθρώπους, τους δήθεν, τους κενούς,
αυτούς που δεν έχουν να σου δώσουν τίποτα παρά μόνο παίρνουν.
Αυτοί σού ρουφούν το αίμα μέχρι να στραγγίσεις
και να αδειάσεις τελείως.
Άνοιξε επιτέλους το παράθυρο να μπει ζωή.
Εκεί έξω υπάρχει έρωτας,
η αγάπη που παίζει κρυφτό με τη χαρά.
Υπάρχει το τραγούδι, τα γέλια, τα παιδιά.
Υπάρχει το ηλιοβασίλεμα, η θάλασσα ο ουρανός.
Πάντα θα υπάρχει το σκοτάδι όπως και πάντα θα υπάρχει το φως.
Εκδόσεις Αποστακτήριο, 2024