[Κόκκινη Κλωστή]

Η πόλη στους αντικατοπτρισμούς κουρασμένων φαντάρων.
Τι να πρωτοπάρεις μαζί σου; Το νερό απ’ το πηγάδι, τη ζάχαρη των φωτογραφιών απ’ το περβάζι, τις καύτρες από τα σβησμένα κεριά στις άδειες κάμαρες; Τι να πάρεις μαζί σου; Πείτε μου να ξέρω και γω. Με τις πρακτικές του θανάτου βγήκαμε στον δρόμο ξυπόλυτοι, με τα εσώρουχα και τα σκυλιά που γάβγιζαν ασταμάτητα. Μας φώναζαν με μια ντουντούκα να απομακρυνθούμε. Καταλάβαμε ότι θα ξηλωνόταν ο ουρανός με τους αγγέλους του. Τα σκαπτικά μηχανήματα μούγκριζαν στους κορμούς των δεντρών. Η φωτιά χωρίς ηλικία, μια κλωστή κόκκινη όπως τα παιδικά παραμύθια. Με τα αδέρφια μου, σκιάχτρα γίναμε με ψάθινα καπέλα και αποχές.
Ψαρεύαμε κάλπικες αθωότητες στο φως της Ελλάδας που έχει το ίδιο κόκαλο αιώνες τώρα.

Εκδόσεις Ιωλκός, 2024