Αναγνωστικές ματιές | Αγγελικής Λάλου «Η Σίσση των επτά θαλασσών»
Στις σελίδες του παιδικού βιβλίου, εκεί που οι λέξεις μοιάζουν με κοχύλια στην αμμουδιά της φαντασίας, πλέει ένα κορίτσι. Η Σίσση. Μια ψυχή μικρή σε ηλικία, μεγάλη σε όνειρα. Μια ταξιδιώτισσα των ανέμων και των κυμάτων, γεννημένη όχι σε λιμάνι αλλά σε βλέμμα που ατενίζει το μακρινό. Η Αγγελική Λάλου, με λεπτότητα και τόλμη, χαράζει το πορτρέτο ενός παιδιού που δεν χωρά στους χάρτες της καθημερινότητας. Και μαζί της, χαράζει μια πορεία που μιλά στις καρδιές — παιδιών και μεγάλων — για τη σημασία της πίστης στον εαυτό, όταν όλα γύρω μας μάς προτείνουν να μείνουμε στη στεριά.
Η ιστορία της Σίσσης δεν είναι άλλη μία περιπέτεια με κύματα και καραβόσχοινα. Είναι το ουσιαστικό ταξίδι της επιθυμίας, της επιμονής, της εσωτερικής φωνής που λέει «μπορώ». Η μικρή ηρωίδα δεν διαθέτει φτερά, ούτε μαγικά αντικείμενα. Διαθέτει μόνο ένα όνειρο: να γνωρίσει τις επτά θάλασσες. Και σ’ έναν κόσμο που τα παιδιά συχνά ακούνε «όχι», η Σίσση σαλπάρει με τη δύναμη του «ναι»· όχι από τους άλλους, αλλά από την ίδια της την καρδιά.
Η Λάλου, χωρίς περιττές συναισθηματικές υπερβολές, χτίζει έναν χαρακτήρα γήινο και συνάμα ονειρικό. Η γλώσσα της απλή, άμεση, γεμάτη μουσικότητα. Κάθε πρόταση είναι σαν κύμα που επιστρέφει, φέρνοντας στην ακτή πολύτιμους θησαυρούς: λέξεις που σπέρνουν αυτοπεποίθηση, νοήματα που καλλιεργούν αντοχή. Τα παιδιά, καθώς διαβάζουν, δε μένουν απλοί παρατηρητές — καλούνται κι αυτά να ρωτήσουν τι είναι εκείνο που βαθιά λαχταρούν και αν έχουν το θάρρος να το ακολουθήσουν, ακόμα κι αν ο άνεμος φυσά αντίθετα.
Σπουδαίο ρόλο στη δύναμη του βιβλίου παίζει και η εικονογράφηση της Ναταλίας Καπατσούλια. Οι εικόνες της δεν απλώς ντύνουν το κείμενο – το συνομιλούν. Χρώματα ζωηρά, μορφές που κινούνται σαν αλαφροΐσκιωτοι ναυτικοί θρύλοι, θάλασσες που κυματίζουν όχι μόνο στο χαρτί αλλά και στις παιδικές σκέψεις. Το βλέμμα της Καπατσούλια γνωρίζει καλά τη μαγεία που χρειάζεται για να φυτευτεί ένα όνειρο στην καρδιά ενός παιδιού.
Όμως πίσω από τη φαινομενικά απλή ιστορία, διαγράφεται μια βαθύτερη παιδαγωγική και ψυχολογική αξία. Η παιδική λογοτεχνία, όπως αναγνωρίζει πλέον και η επιστημονική κοινότητα, είναι θεμέλιος λίθος στην ψυχική και κοινωνική διαμόρφωση του παιδιού. Η Σίσση λειτουργεί ως πρότυπο όχι επειδή «πετυχαίνει», αλλά επειδή τολμά — και τολμά ξανά, ακόμα και μπροστά στις αμφιβολίες των άλλων. Σε μια εποχή που οι επιδόσεις έχουν γίνει ρυθμιστές αξίας, η Λάλου έρχεται να μας υπενθυμίσει πως ο αληθινός ήρωας είναι εκείνος που επιμένει να πιστεύει, εκείνος που ακούει το εσωτερικό του κάλεσμα.
Μέσα από τις ιστορίες, τα παιδιά έρχονται σε επαφή με ποικίλα συναισθήματα, όπως χαρά, λύπη, φόβο ή ελπίδα, μαθαίνοντας έτσι να τα αναγνωρίζουν και να τα διαχειρίζονται. Οι ήρωες των παιδικών βιβλίων λειτουργούν ως πρότυπα, βοηθώντας τα παιδιά να αναπτύξουν την ενσυναίσθηση και να κατανοήσουν διαφορετικές προοπτικές. Μέσα από τις περιπέτειες και τις δοκιμασίες που αντιμετωπίζουν οι χαρακτήρες, τα παιδιά εξοικειώνονται με την έννοια της προσπάθειας, της ανθεκτικότητας και της αυτοπεποίθησης. Επιπλέον, η ανάγνωση ιστοριών ενισχύει τη φαντασία και τη δημιουργικότητα, επιτρέποντας στα παιδιά να επεξεργάζονται τις εμπειρίες τους με ασφαλή τρόπο. Παράλληλα, καλλιεργεί την αγάπη για το διάβασμα, συμβάλλοντας στη διανοητική και ψυχολογική τους ανάπτυξη.
Η «Σίσση των επτά θαλασσών», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Φουρφούρι – Brainfood, είναι ένα από εκείνα τα σπάνια παιδικά βιβλία που δεν γράφονται μόνο με μελάνι, αλλά με εμπιστοσύνη στη δύναμη του παιδικού βλέμματος. Είναι ένα βιβλίο-πλοίο. Και κάθε παιδί που το κρατά, γίνεται για λίγο καπετάνιος του εαυτού του. Με προορισμό έναν ορίζοντα που δεν χαρτογραφήθηκε ακόμα. Και ίσως ούτε χρειάζεται. Διότι, όπως μας θυμίζει η Σίσση, ο αληθινός χάρτης χαράσσεται από την επιθυμία. Και ταξιδεύει από την ελπίδα. Το βιβλίο δεν καταφεύγει σε ηθικολογίες, δεν κραδαίνει δάχτυλο ούτε κρατά καθρεφτάκι ανταμοιβής. Το παιδί-αναγνώστης δεν μαθαίνει τι «πρέπει» να κάνει. Μαθαίνει να νιώθει. Να νιώθει επιθυμία, να διακρίνει εμπόδια, να καλλιεργεί τη φαντασία ως πηδάλιο. Κι αν τα όνειρα μοιάζουν μεγάλα, το ίδιο δεν ισχύει και για τα πανιά;
(literature.gr 26.7.2025)