[Λευκή σημαία ανακωχής]

Από τότε που έφυγες
καρφώνοντας πισώπλατα
το μαχαίρι που κράταγα για σένα,
αντίγραφα δικά σου συναντώ παντού.
Καθρέφτες των πιο ενδόμυχων
σκληρών συναισθημάτων μου.

Αντίκρυ σου,
στην όχθη οργισμένου ποταμού
ήμουν πανίσχυρη.
Τώρα σηκώνω λευκή σημαία ανακωχής.

Τις νύχτες
που ξαποσταίνω σε ανυποψίαστα κορμιά,
τα άγρια μέσα μου ημερεύουν
και μια ελπίδα αχνοφαίνεται:
πως θα ‘ρθω να σε συναντήσω απέναντι.
Άοπλη μα δυνατή.

Κέντρο Ευρωπαϊκών Εκδόσεων Χάρη Τζο Πάτση, 2024