[Αυτό που δεν έγινε]

[…] Ναι, υπάρχει εδώ μια λαχτάρα, αλλά και μια σκληρότητα – δεν θα ήθελα να την αποκαλέσω ευτέλεια, πόσο μάλλον ξεφτίλα-, υπάρχει μια φωτεινότητα, αλλά και μια σκληρή και χωρίς τρυφερότητα ταραχή να με διεκδικεί και να με διεκδικεί όπως θα με διεκδικούσε μια μάνα παρένθετη ή ίσως ο ξενιστής μου, εμμονικά και ανεπίτρεπτα κτητικά – τέτοιο είναι το ρίγος που νιώθω-, κατάσταση εμπύρετη, που περνά από την αποδοχή στην απόρριψη με την ίδια ύποπτη και εμμονική ευκολία. […]

απόσπασμα σελ. 72
Εκδόσεις Σμίλη, 2021