[μήπως αυτό;]

είναι μια γαλήνια μέρα του Νοέμβρη
κάτω από το απαλό χάδι του ήλιου

κάθεται στο πίσω τους μπαλκόνι
και ανασαίνει μυρωμένο οξυγόνο
εκστατικά κοιτάζοντας ψηλά
απ’ άκρη σ’ άκρη το γαλάζιο
ένα πουλί φτερουγίζει και χάνεται
μες στο γλυκό πράσινο της ελιάς
και δίπλα τού κρατάει το χέρι
η αγαπημένη μιας ολόκληρης ζωής

μετά από περιπέτειες και αγώνες
καταιγίδες και απώλειες της ζωής
μήπως αυτό να είναι η ευτυχία;

Εκδόσεις Μανδραγόρας, 2024