Νίκη Αλεξίου | οξυζενέ
ΑΝΤΙ-ΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΙΑ
Στον κόσμο αυτόν, τους τρελούς δεν θα τους ερωτευτούν ποτέ.
Μένουμε μόνοι να αγαπάμε για δυο. Φιλάμε τον εαυτό μας πριν κοιμηθούμε, και μας δίνουν χάπια.
Σήμερα ήθελα να παίξω βιολί με τις φλέβες μου, να σας πω πως κι εμείς αγαπάμε, αλλά εσείς ακόμη χειροκροτάτε που κατάφερα να φάω ξαναζεσταμένη σούπα.
Τους τρελούς κανείς δεν τους ερωτεύεται. Με κάνουν μούσα, ευτελίζουν την οντότητα μου. Υποκλίνονται και αποθεώνονται από τον έρωτα που τους έδωσα και μετά γίνομαι ξεχασμένη τέχνη, ανάμνηση του ραδιοφώνου. Δεν με τραγουδάνε καν μετά γιατί βλέπουν ότι είμαι γεμάτη παραφωνίες.
Δυστυχώς, αγαπάμε με τέρμα τα ντεσιμπέλ και οι γείτονες μαζεύουν πάντα υπογραφές, για να μας διώξουν.
«Οι τρελοί θα μένουν πάντα άστεγοι από έρωτα»
Εκδόσεις ΑΩ, 2026