[Πυρκαγιά]

Μια πυρκαγιά κρέμεται απ’ τα χείλη μου
Λέξεις φλογοβόλες, πυρακτωμένες, ασπαίρουσες
Καίνε τους ανθρώπους και τα σπαρτά
Λέξεις που σηκώνουν τον αέρα τον καυτό, τον λίβα
που σαρώνει τις πολιτείες και φέρνει τη μυρωδιά
της καμένης σάρκας
Λέξεις που τρομάζουν τους μοναχικούς του κόσμου
που τα πρωινά μοιάζουν με σαπισμένα κουφάρια
Και τη νύχτα παίρνουν τη μορφή του δαίμονα, του Ασμοδαίου
Μια πυρκαγιά κρέμεται απ’ τα χείλη μου
Και κάνει τις γυναίκες να κλείνουν τα παραθυρόφυλλα
Και να προσεύχονται γυμνές, στα γόνατα
παρακαλώντας τον φρικτό τον Βελφεγκόρ
να τις λυπηθεί και να τις ποτίσει με τον τεράστιο
φαλλό του
Μια πυρκαγιά κρέμεται απ’ τα χείλη μου
Μου καίει τα σωθικά και τα μυαλά
Μου καίει το δέρμα, τα μαλλιά και τη μύτη
Φρικτά με βασανίζει κυρίως τα βράδια του απελπισμένου θέρους

εκδόσεις Ρώμη, 2022