«Ξύλινα άλογα»

Είμαστε κάτι ξύλινα άλογα
της εξαπάτησης θαρρείς του εαυτού μας
τα εμβλήματα. Είμαστε κάτι εξισώσεις
άλυτες, κάτι κουβάρια μπλεγμένα,
με κόμπους αξεδιάλυτους στο κέντρο σαν καρδιές.
Κάτι παράθυρα είμαστε, θαμπά,
που πίσω τους διακρίνεις
κινήσεις ανεξιχνίαστες μιας προετοιμασίας.
Είμαστε κάτι μπαλόνια που ξεφούσκωσαν, κάτι
κομμάτια
κόκκινου ρούχου παιδικού
σε συρματόπλεγμα,
κάτι μεσίστιες σημαίες.

Είμαστε άδειων καταστημάτων πωλητήρια.

Κι είμαστε κάτι λιπόσαρκοι καρποί που τρέμουνε
κάτω από την κουβέρτα.

εκδόσεις Σαιξπηρικόν, 2020