Αγγέλα Χρονοπούλου | Θα κατοικήσω σε ένα ποίημα
Τα μικρά πράγματα
Είναι τα μικρά πράγματα που μεγαλώνουν τον κόσμο.
Μισανοίγουν την πόρτα.
Τώρα μπορείς να κοιτάξεις·
ο περίπατος ίσαμε τη θάλασσα,
η κοραλλένια ανατολή,
τα διάφανα βλέμματα.
Δεν εγκυμονούν θαύματα οι καιροί.
Μονάχα θλίψη.
Ούτε τα σύννεφα συνάζουν πια τα όνειρα.
Ίσκιους της λήθης μουσκεύουν κάπου κάπου.
Οι άγγελοι σιώπησαν.
Σιώπησε κι η αφή.
Το εύθραυστο φως, από μακριά φερμένο,
λούφαξε κάτω απ’ την άμμο
σαν τη σαρκοφάγο αρχαίου βασιλιά
που προσδοκά να ανακαλυφθεί.
Τούτες τις ώρες, είναι τα μικρά πράγματα που ομορφαίνουν τον κόσμο.
Κάνουν τα σύμπαντα μέσα μας ν’ αστραποβολούν·
ένα πουλί που ζυγιάζεται στο κλαδί,
ο ανθός πάνω στην ξερολιθιά,
μια χρυσαφένια χούφτα αγάπης.
Σε άθλιες, ερειπωμένες καλύβες κυματίζουν χρωματιστές ελπίδες.
Δεν δίνει μ’ απλοχεριά το έχει του ο ουρανός.
Πού οδηγούν εν τέλει τόσοι δρόμοι;
Τι μπορούν να αρθρώσουν οι φωνές που θορυβούν;
Τα μικρά πράγματα που κατοικούν δίπλα μας,
ένα πήλινο πιάτο στο τραπέζι,
μια φωτιά στο τζάκι.
Τούτα θα αλλάξουν τον κόσμο.
Από την αρχή του θα τον ξεκινήσουν.
ΑΩ Εκδόσεις, 2026