Τα κείμενα των μελών που κοσμούν το ημερολόγιο 2026 του PEN Greece εκφράζουν τις απόψεις των δημιουργών τους για το μέλλον, για την κλιματική δικαιοσύνη, για την ευθύνη του ανθρώπου απέναντι στη φύση και για την ανάγκη μιας συλλογικής αφύπνισης που θα μετατρέψει τη γνώση σε πράξη. Μέσα από την ποίηση, τη μυθοπλασία, το δοκίμιο και τον στοχασμό, οι λέξεις γίνονται ανάσα και αντίσταση· γίνονται γέφυρες ανάμεσα στον άνθρωπο και το περιβάλλον, υπενθυμίζοντας πως η προστασία της ζωής δεν είναι επιλογή, αλλά χρέος απέναντι στις επόμενες γενιές.
Εκατό Είκοσι Φωνές
Κάπου στην Λωρίδα της Γάζας
Καμωμένη από προηγούμενες ζωές, ληγμένες
μέτρησε κύκλους ομόκεντρους να συσσωρεύονται
πάνω στο χώμα. Άκουγε από κάτω κραυγές.
Τους μήνες που το κόκκινο γινότανε το χρώμα της,
εκείνη ατένιζε πέρα
πάνω απ’ τα ερείπια και τους νεκρούς
πάνω απ’ τα συρματοπλέγματα.
Είπε: Από μικρή έμαθα να μην χάνω την σειρά μου. Κάθε που χάραζε απασφάλιζα τα παραθυρόφυλλα και χαιρετούσα με ευλάβεια τους νεκρούς που απόμειναν θαμμένοι. Έμαθα να γλείφω τις σκόνες απ’ τα χαλάσματα, να τρώω χώμα και σκυρόδεμα, και με δάκρυα να αφήνω σημάδια τ’ αποτύπωμα, εκείνοι τον δρόμο τους να βρούνε· πίσω σε με και κοντά μου. Κι όταν νύχτωνε και πάλι, με ματωμένες τις παλάμες χτυπούσα τα μάγουλα, μη τυχόν και ξεχαστώ· ο πόνος μη βρει τρόπο να ξεφύγει μέσα από το στόμα.
Έπειτα τ’ αποφάσισε.
Κοινώνησε φύκι και αλμύρα
κοινώνησε πατρίδα.
Η θάλασσα ήταν εύτροφη
το χρώμα της υγρό.
