Ο “Σκοτεινός θάλαμος” σκοπεύει να φωτίσει την ύπαρξη του διαλόγου μεταξύ της ποίησης και της φωτογραφίας και ακριβώς για αυτόν τον λόγο βασίστηκε σε μια μόνο φωτογραφική ματιά και 36 ποιητικές φωνές. Σαν ένα ασπρόμαυρο φιλμ 36άρι, που μοιράζεται σε ποιητές και ποιήτριες διαφορετικής ηλικίας και κοσμοθεωρίας, ώστε να δημιουργηθεί μια πολυφωνική ποιητική ανθολογία με σκοπό την ποιητική αποτύπωση όσων αντίκρυσε το βλέμμα της φωτογράφου. (…) Πρόκειται για ένα γοητευτικό ταξίδι στο ασπρόμαυρο που κατορθώνει να γεννά χρώμα, κάθε σελίδα μάς αποκαλύπτει έναν νέο διάλογο, μια νέα ποιητική πρόσληψη και απόκριση. […] (Από την εισαγωγή της Ιωάννας Καραμαλή)
Περιοδικό diPgeneration
[… «Πλησιάστε, κύριοι μου!» ακούστηκε ξαφνικά μια φωνή. «Είσαστε βαθιά νυχτωμένοι». Ήταν ο φύλαρχος Φέγγος της Φωτιάς. «Πού περιφέρεστε νυχτιάτικα; Και τι αμφίεση είναι αυτή; Βγάλτε τις μύτες από σελιλόιντ! Ξεμασκαρευτείτε! Σας γνωρίζουνε. Τι μουσικά όργανα με κουδουνάκια είν’ αυτά που κουβαλάτε μαζί σας;»
«Είναι κουδουνάκια και σείστρες και τα μαστίγια του γελωτοποιού, με την άδεια σας».
«Και τι πνευστό είναι αυτό;»
«Είναι το χωνί της Νυρεμβέργης*».
«Και τι σβώλος από βαμβάκι είναι αυτός εκεί, στο σχοινί;»
«Είναι το καρουζελοαλογάκι Ιωάννης, με προσοχή τυλιγμένο σε βαμβάκι».
«Κουταμάρες! Τι δουλειά έχετε με το καρουζελοαλογάκι στην λιβυκή έρημο; Που το ’κονομήσατε το άλογο;» …]
* Η έννοια Nürnberger Trichter αναφέρεται, ειρωνικά και περιπαιχτικά, στο πώς μπορεί κανείς, χρησιμοποιώντας ένα χωνί, να γεμίσει γνώσεις τα κεφάλια των ανθρώπων.
