Ο “Σκοτεινός θάλαμος” σκοπεύει να φωτίσει την ύπαρξη του διαλόγου μεταξύ της ποίησης και της φωτογραφίας και ακριβώς για αυτόν τον λόγο βασίστηκε σε μια μόνο φωτογραφική ματιά και 36 ποιητικές φωνές. Σαν ένα ασπρόμαυρο φιλμ 36άρι, που μοιράζεται σε ποιητές και ποιήτριες διαφορετικής ηλικίας και κοσμοθεωρίας, ώστε να δημιουργηθεί μια πολυφωνική ποιητική ανθολογία με σκοπό την ποιητική αποτύπωση όσων αντίκρυσε το βλέμμα της φωτογράφου. (…) Πρόκειται για ένα γοητευτικό ταξίδι στο ασπρόμαυρο που κατορθώνει να γεννά χρώμα, κάθε σελίδα μάς αποκαλύπτει έναν νέο διάλογο, μια νέα ποιητική πρόσληψη και απόκριση. […] (Από την εισαγωγή της Ιωάννας Καραμαλή)
Τα Άνθη του Καπνού | Εικαστικές Τέχνες & Ποίηση
Εκμέκ καβγατζή
Στη διασταύρωση με την Ανατολή
-ένα τσιγάρο δρόμος-
το χώμα ξαναστρώνεται
(Μπασμάς, Μπασί μπαγλί, Καπά Κουλάκ)
κάτω από την πάνινη ποδιά
μπροστά απ’ το ψάθινο πανέρι
διπλωμένες καταγής
οι χαρακιές των χεριών, χαραγματιές στα πρόσωπα
οι χαραματιές των ζυμώσεων, σιωπές στα πνευμόνια
αρμαθιές, παστάλιασμα και στου σαμαρτζή το αρκαλίκι
Νεύρα διαπερνούν τα φύλλα του καπνού
αποξηραμένα, κίτρινα
νεύρα και τους καπνεργάτες
Όμως αυτά, τα δεύτερα
ερεθισμένα είναι, κόκκινα
σαν το αποτύπωμα
μιας καύτρας πάνω στο δέρμα
ή πάνω στην άσφαλτο
ενός νεκρού το αίμα
Βελονιές κεντήματα οι μόχθοι
μα, τα καπνά δεν γνώρισαν γλώσσα ή θεό
Ένα είναι το χαρμάνι τους, ένα κι τ’ άρωμα τους
Κι ας έκλαψες μάνα το σπουργίτι
κι ας έγραψε ο ποιητής το ποίημα
Από τον πλούτο ξεφύτρωσε ο καπνός
από την φτώχεια η θυσία
Σημείωση: “Εκμέκ καβγατζή” σημαίνει “Ο καβγάς για το ψωμί”. Έτσι ονομάστηκε η μεγάλη απεργιακή κινητοποίηση και η εξέγερση των καπνεργατών που πραγματοποιήθηκε το 1896 στην Καβάλα.
