Σήμερα έχουμε την χαρά να φιλοξενούμε στο Literature.gr τον γνωστό Γερμανό συγγραφέα παιδικών βιβλίων Ingo Siegner. Ο Ingo Siegner με τις ιστορίες του γύρω από τον μικρό δράκο Καρύδα έχει γοητεύσει εδώ και χρόνια παιδιά αλλά και ενήλικες. Στη νεότερη περιπέτεια του «Ο μικρός δράκος καρύδας: Ταξίδι στην Αρχαία Ελλάδα», ο Καρύδας ταξιδεύει με τους φίλους του στον συναρπαστικό κόσμο της αρχαιότητας. Εκεί συναντούν ήρωες και μυστηριώδεις μύθους και ταυτόχρονα μαθαίνουν με παιγνιώδη τρόπο πολλά για τον πολιτισμό και την ιστορία της αρχαίας Ελλάδας. Στη συζήτηση που ακολουθεί ο Ingo Siegner μάς μιλά για το πώς του ήρθε η ιδέα για το βιβλίο, τι τον συναρπάζει στην ελληνική αρχαιότητα και γιατί ο μικρός δράκος Καρύδας ανακαλύπτει ξανά και ξανά καινούργιους κόσμους. Στην ίδια συνέντευξη ο συγγραφέας μάς αποκαλύπτει επίσης την ιδέα πίσω από τις περιπέτειες των νέων του ηρώων «Έλιοτ & Ιζαμπέλα», που αυτή τη φορά είναι δυο παιδιά-αρουραίοι.

Ο Ingo Siegner (γεν. 1965 στο Αννόβερο) είναι Γερμανός συγγραφέας και εικονογράφος. Πρόκειται για έναν από τους πιο γνωστούς και δημοφιλείς συγγραφείς στη Γερμανία. Το φθινόπωρο του 2003 τιμήθηκε με το βραβείο παιδικής λογοτεχνίας «Bad Iburger». Ο Siegner εκδίδει κυρίως παιδική λογοτεχνία. Ο μικρός δράκος Καρύδας, τον οποίο ο ίδιος δημιούργησε, εξελίχθηκε σε ήρωα παιδικής σειράς.

Συνέντευξη & μετάφραση Κατερίνα Λιάτζουρα, Σεπτέμβριος 2025

Αγαπητέ κύριε Siegner, πώς σας ήρθε η ιδέα να στείλετε τον μικρό δράκο Καρύδα σε ένα ταξίδι στην Αρχαία Ελλάδα;

Η πρόταση ήρθε από τον εκδοτικό οίκο. Βρήκα το θέμα αμέσως ενδιαφέρον, αφενός λόγω της ιστορικής του διάστασης, αφετέρου επειδή έχω ταξιδέψει πολλές φορές στην Ελλάδα, είτε για διακοπές είτε ως συνοδός παιδιών σε οικογενειακά ταξίδια (παλιότερα εργαζόμουν σε ταξιδιωτικό γραφείο).

Ποια ιστορικά γεγονότα ή προσωπικότητες από την Αρχαία Ελλάδα σας ενέπνευσαν ιδιαίτερα;

Με ενδιέφεραν οι φιλόσοφοι, η γέννηση των μύθων (Όμηρος), η αρχή των κρατικά οργανωμένων, δημοκρατικών δομών και όχι λιγότερο μια ιστορική μορφή όπως ο Μέγας Αλέξανδρος. Όταν ανακάλυψα ότι οι ζωές του Αριστοτέλη, του Αλέξανδρου και του Διογένη συνέπιπταν χρονικά, και ότι ο νεαρός Αλέξανδρος είχε μάλιστα για ένα διάστημα δάσκαλο τον Αριστοτέλη, θεώρησα ότι αυτές οι προσωπικότητες έπρεπε να παίξουν κάποιο ρόλο στο βιβλίο. Ο Αριστοτέλης αντιπροσωπεύει τον λογικό, φιλικό επιστήμονα, και ο Αλέξανδρος ένα ορμητικό, γεμάτο περιέργεια αγόρι.

Πώς καταφέρνετε να παρουσιάζετε ιστορικά θέματα με τρόπο κατάλληλο και συναρπαστικό για τα παιδιά;

Κατά τη συγγραφή έχω πάντα τρεις βασικές αρχές στο μυαλό: μια καλά μελετημένη πλοκή, γραμμένη σε γλώσσα απλή και κατανοητή για τα παιδιά, μια σωστή δραματική κορύφωση και μια δόση χιούμορ, που εκφράζεται κυρίως μέσα από τους διαλόγους. Σκοπός είναι να προκύψει μια συναρπαστική και αστεία ιστορία, που να κρατά τα παιδιά καθηλωμένα και να τα κάνει να γελούν.

Οι ιδέες για την πλοκή μου έρχονται στη διάρκεια της έρευνας γύρω από το εκάστοτε θέμα —στην προκειμένη περίπτωση η αρχαία Ελλάδα. Το ιστορικό πλαίσιο αποτελεί το υπόβαθρο και τα κίνητρα για την ιστορία. Φροντίζω οι ιστορικές πληροφορίες να μην αλλοιώνονται και αφήνω το κείμενο να ελεγχθεί από ειδικούς. Με παιγνιώδη τρόπο, «έμμεσα», συχνά παραπέμπω και σε σύγχρονες εξελίξεις. Για παράδειγμα, στο «Ο μικρός δράκος Καρύδας: Ταξίδι στην Αρχαία Ελλάδα» τα τρία κεφάλια του δράκου έχουν διαφορετικά φύλα και προτιμήσεις (θηλυκό, αρσενικό, μη δυαδικό, σαρκοφάγο, χορτοφάγο).

Ο μικρός δράκος Καρύδας: Ταξίδι στην Αρχαία Ελλάδα. Τι γνώση θα θέλατε να αποκομίσουν τα παιδιά από αυτή την περιπέτεια;

Μετά την ανάγνωση, τα παιδιά θα συνδέσουν την Αρχαία Ελλάδα με την επιστήμη και τη φιλοσοφία. Θα μάθουν ότι η επιστήμη έχει περισσότερες ερωτήσεις παρά απαντήσεις. Ίσως μπορέσουν να κατανοήσουν λίγο καλύτερα την έννοια της φιλοσοφίας και να γνωρίζουν ότι ο Αριστοτέλης και ο Διογένης ήταν φιλόσοφοι που έζησαν στην αρχαία Ελλάδα. Επίσης, θα μάθουν λίγα πράγματα για το εμπόριο σκλάβων και για τον Μέγα Αλέξανδρο.

Παράλληλα, εισάγω απλές πληροφορίες, όπως ότι στην αρχαιότητα δεν υπήρχαν μολύβια, τετράδια ή τηλεσκόπια.

Ένα από τα μοτίβα στο «Ο μικρός δράκος Καρύδας: Ταξίδι στην Αρχαία Ελλάδα» είναι η δημιουργία των μύθων. Όσο περισσότερο απομακρύνονται οι άνθρωποι από την πηγή ενός γεγονότος ή μιας ιστορίας (χρονικά ή γεωγραφικά), τόσο περισσότερο η αφήγηση απομακρύνεται από την αλήθεια και μετατρέπεται σε μύθο. Για τα παιδιά αυτή η διαδικασία γίνεται πιο απλή: στον Πειραιά ακούν για ένα χιλιοκέφαλο τέρας που ζει στους βάλτους της Πελοποννήσου. Όσο όμως πλησιάζουν στους βάλτους, τόσο λιγότερο φανταστική γίνεται η ιστορία (από χίλια κεφάλια γίνονται εκατό, από εκατό γίνονται εννιά, και στο τέλος είναι τρία).

Κατά διαστήματα ενσωματώνω και άλλα ενδιαφέροντα στοιχεία (ο Διογένης στο «πιθάρι») καθώς και φράσεις που έχουν περάσει γενικευμένα στη χρήση της γλώσσας μας: «Μη μου κρύβεις τον ήλιο!» ή «Ένα ξέρω, ότι δεν ξέρω τίποτα». Τέτοιες αναφορές συνήθως δεν επεξηγούνται με υποσημειώσεις, μπορούν όμως να δώσουν αφορμή στους γονείς που διαβάζουν στα παιδιά τους, να συζητήσουν μαζί τους. Έτσι, οι ιστορίες διασκεδάζουν και τους μεγάλους, κάτι που εμπλουτίζει τη σχέση ανάμεσα σε παιδιά και αφηγητές.

Εργάζεστε ήδη σε μια νέα περιπέτεια του μικρού δράκου Καρύδα; Αν ναι, ποιος θα είναι ο επόμενος προορισμός;

Αυτή την περίοδο γράφω μια περιπέτεια του Καρύδα με θέμα τη φωτιά και την πυροσβεστική. Όπως πάντα, στόχος είναι να αποτελέσει μια συναρπαστική και διασκεδαστική εμπειρία ανάγνωσης για τα παιδιά. Πρώτα, όμως, κάνω έρευνα για τη φωτιά, τον έλεγχο της από τον άνθρωπο, τους κινδύνους που εγκυμονεί, τη σημασία της (εθελοντικής) πυροσβεστικής και τον σημερινό αυξημένο κίνδυνο (δασικών) πυρκαγιών λόγω ξηρασίας (ή της κλιματικής αλλαγής).

Πώς προχωράτε με την εικονογράφηση των βιβλίων σας; Γράφετε πρώτα το κείμενο ή έχετε ήδη εικόνες στο μυαλό σας πριν αρχίσετε να γράφετε;

Κατ’ αρχήν γράφω πρώτα το κείμενο και μετά δημιουργώ τις εικονογραφήσεις. Μερικές φορές, ωστόσο, έχω μια συγκεκριμένη εικόνα στο μυαλό μου πριν γράψω μια σκηνή. Σε αυτή την περίπτωση, το κείμενο προσαρμόζεται στην εικόνα.

Έχετε επίσης ξεκινήσει μια νέα σειρά παιδικών βιβλίων με τίτλο «Έλιοτ & Ιζαμπέλα». Πώς σας ήρθε η ιδέα να γράψετε την ιστορία του Έλιοτ & Ιζαμπέλα; Υπάρχουν συγκεκριμένα θέματα ή μηνύματα σε αυτά τα βιβλία που σας αγγίζουν ιδιαίτερα;

Στο υπόγειό μας είχα κάποτε μια συνάντηση με έναν αρουραίο. Εγώ τρόμαξα, αλλά ο αρουραίος εξαφανίστηκε ήρεμα σε μια τρύπα στο πάτωμα. Μετά από αυτή την εμπειρία άρχισα να μαθαίνω περισσότερα για τους αρουραίους —για παράδειγμα, ότι είναι σχετικά έξυπνα ζώα, πώς και πού ζουν, και ότι αποτελούν επιτυχημένους συνοδούς του ανθρώπινου πολιτισμού.

Και στις περιπέτειες των δύο μικρών αρουραίων, του Έλιοτ και της Ιζαμπέλα, η αγωνία και το χιούμορ παίζουν μεγάλο ρόλο – η συναρπαστική εμπειρία ανάγνωσης είναι το βασικό ζητούμενο.

Ο Έλιοτ είναι ένας μικρός ποιητής, κάπως φοβισμένος αλλά γεμάτος ιδέες. Είναι ερωτευμένος με την αρουραία Ιζαμπέλα. Η Ιζαμπέλα, αντίθετα, είναι έξυπνη, θαρραλέα και πολυμήχανη. Θεωρεί τον Έλιοτ ένα γλυκό αγόρι, αλλά το αν είναι κι εκείνη ερωτευμένη μαζί του μένει ανοιχτό. Στους χαρακτήρες ανήκουν επίσης ο πονηρός αρουραίος Μπόκι Μπούκα και η συμμορία του, που κυνηγούν πάντα τον Έλιοτ και την Ιζαμπέλα και σκαρώνουν συνεχώς αταξίες.

Οι περιπέτειες του Έλιοτ και της Ιζαμπέλα είναι πιο εκτενείς από τις ιστορίες του δράκου Καρύδα – στην ουσία πρόκειται για παιδικά μυθιστορήματα, επίσης εικονογραφημένα, με πολύ (διαλογικό) χιούμορ και ενδιαφέρουσες πληροφορίες. Σε αντίθεση με τον δράκο Καρύδα, δεν υπάρχουν στοιχεία φαντασίας όπως μάγοι, μάγισσες ή δράκοι, αλλά μόνο ο πραγματικός κόσμος.

Αν και το κείμενο στο «Έλιοτ & Ιζαμπέλα: Περιπέτεια στο ποτάμι» είναι εκτενέστερο, θεωρώ ότι απευθύνεται στο ίδιο κοινό με τον δράκο Καρύδα, τουλάχιστον όσον αφορά την ανάγνωση από γονείς. Για την αυτόνομη ανάγνωση, ωστόσο, πιστεύω ότι τα παιδιά χρειάζονται λίγο μεγαλύτερη αναγνωστική ικανότητα από ό,τι για τον δράκο Καρύδα.

Πώς αισθάνεστε που το «Έλιοτ & Ιζαμπέλα: Περιπέτεια στο ποτάμι» εκδίδεται τώρα και στην Ελλάδα;

Αυτό με χαροποιεί πολύ!

Τι περιμένετε από τους Έλληνες αναγνώστες και τις Ελληνίδες αναγνώστριες;

Να ζήσουν τα παιδιά στην Ελλάδα τις ίδιες όμορφες στιγμές ανάγνωσης και αφήγησης όπως και οι γερμανόφωνοι αναγνώστες και αναγνώστριες.

Τι έκανε τις παρουσιάσεις σας στην Ελλάδα ιδιαίτερες για εσάς;

Η αλληλοεπίδραση με τις μεταφράστριες ήταν πολύ διασκεδαστική, τα παιδιά ήταν το ίδιο προσηλωμένα όπως και στη Γερμανία. Οι αντιδράσεις του κοινού είναι πολύ παρόμοιες. Υπάρχει μια χαρούμενη ατμόσφαιρα, τα παιδιά γελούν και θαυμάζουν.

Για μένα προσωπικά είναι πάντα μια όμορφη εμπειρία να διαβάζω στην Ελλάδα – όχι μόνο εξαιτίας του ιδιαίτερου φωτός, της φιλοξενίας, της νοοτροπίας, της εγγύτητας με τη θάλασσα, αλλά και επειδή διαπιστώνω ότι τα ελληνόπουλα αγαπούν τις ιστορίες μου το ίδιο με τα γερμανόπουλα.

(literature.gr 24.9.2025)