[Του γαλάζιου πόθου]

Στην Franca Paola Pontellato

Αυτή η γυναίκα
Η γυναίκα που κάθισε δίπλα του
Είχε δυο τρύπες στο κεφάλι
Είχε δυό τρύπες στο κεφάλι
Από τη μιά κελαήδισμα πουλιών
Κι από την άλλη κάτι
Σαν σμήνος μελισσών
Ρουφώντας γύρη απ’ τα λουλούδια
Των μαλλιών της.
Κι από το στόμα της εφύοντο
Κάτι παράξενα φυτά
Πράσινα μεν αλλά τρομακτικά
Σαν πήγαινες να της μιλήσεις.
Είχε δε σώμα καρυδιάς
Και δυο μεγάλα μήλα
Για βυζιά
– Ώριμα μήλα κατακόκκινα
Γυαλιστερά απ’ τη δροσιά
Του πρωινού.
Κι απ’ τα ωραία μάτια της
Σαν κοίταζε επίμονα
Φλογίτσες γκριζοπράσινες
Έφευγαν ευθύς προς
Τη μεριά της σκοτεινιάς
Και του γαλάζιου πόθου.

Εκδόσεις ΑΩ, 2022