[…] Η ιστορία του Ντέιβ έμοιαζε με τη δική μου. Μήπως όμως όλες οι ιστορίες των ανθρώπων, τελικά, μοιάζουν μεταξύ τους; Πάντα κάποιος αναζητά, ένα Ιερό Δισκοπότερο ή έν ξίφος, θέλει να κατακτήσει έναν άνθρωπο ή μια απάτητη βουνοκορφή ή απλώς να επιστρέψει στην πατρίδα του. Και πάντα υπάρχει ένα αντάλλαγμα, ένα αντίτιμο, που πρέπει κάποιος να πληρώσει. Υπάρχουν άνθρωποι που θα τον αγαπήσουν και αυτοί που θα τον προδώσουν. Οι άνθρωποι που θα αγαπήσει και αυτοί που θα προδώσει. Οι σύμμαχοι και οι εχθροί που συχνά μπερδεύονται. Και τέρατα. Που κυοφορούμε σε τεράστια αβγά μέσα μας. Αυτός είναι ο κύκλος της ζωής που έχει αποτυπωθεί σε όλους τους θρύλους και τις παραδόσεις της παγκόσμιας μυθολογίας. […]

(απόσπασμα σελ. 59)

ΕΠΙΛΟΓΟΣ
ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΥΟ ΟΙΚΙΣΜΩΝ

Ήταν οι καλύτεροι καιροί, ήταν οι χειρότεροι καιροί, ήταν η εποχή της σοφίας, ήταν οι εποχή της ανοησίας, ήταν τα χρόνια της πίστης, ήταν τα χρόνια της δυσπιστίας, ήταν η εποχή του Φωτός, ήταν η εποχή του Σκότους, ήταν η άνοιξη της ελπίδας, ήταν ο χειμώνας της απελπισίας, είχαμε τα πάντα μπροστά μας, δεν είχαμε τίποτε μπροστά μας, πηγαίναμε όλοι γραμμή για τον Παράδεισο, πηγαίναμε γραμμή όλοι προς την αντίθετη κατεύθυνση – κοντολογίς, η περίοδος εκείνη έμοιαζε τόσο πολύ με την τωρινή, που κάποιες από τις πιο θορυβώδεις αρχές επέμεναν, για καλό ή για κακό, να γίνεται αντιληπτή με ακραίες αντιθέσεις μονάχα…

από την ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΥΟ ΠΟΛΕΩΝ
του ΚΑΡΛ ΝΤΙΚΕΝΣ
εκδόσεις της Εστίας, 2023