[Χορός]

Ήταν, βλέπεις, η μουσική·
την κάρφωνε σα κόμπρα
την έζωνε μ’ εκρηκτικά
προσεκτικά έπειτα τη βάπτιζε
στο μέλι της μελαγχολίας
πλησίαζε αργά και ψηλαφούσε
τη ραχοκοκκαλιά της, τότε
τη μεταμόρφωνε σε αγριόγατα
της έλυνε τα μέλη όσο
να την τραβήξει άπατα η θάλασσα
της ανακάτωνε μαλλιά και θύμησες
– κερδοσκοπούσε συστηματικά
επί αναμνήσεων και νοσταλγιών –
στράγγιζαν τότε τα ηχεία υγρά χρώματα
τη στροβίλιζε μέχρι να εκσφενδονιστεί
την άλωνε· αραιά και που
-σαν έστεργε- την κανάκευε, μετά
νωπή έσκαβε τα μάγουλά της

Το πήρε κι εκείνη ψες απόφαση
την έκλεισε  έξω σε παγερή σιγή
Με ανταριάζει περισσότερη μουσική
της αντιγύρισε, κουβαλώ ήδη
τόση μέσα μου

Χορός, ανέκδοτο ποίημα, Πουπερμίνα (Μηχανικό μολύβι)